Eindelijk! Het was zover. Na maanden voorbereiding mochten de twee tortelduifjes hun

ja-woord geven.  Om 13.00 uur werd het gezelschap verwacht bij moeders Beck

Toen iedereen zich verzameld had, werden er voor de deur foto's gemaakt van het bruidspaar tezamen met ouders, kinderen, broers & (schoon)zussen, getuigen en niet te vergeten: oom en tante Walker. Toch wel enigszins bijzonder bezoek... helemaal overgekomen vanuit Engeland!! Groot prijkte er op de deur: 'Hulde aan het bruidspaar Ian & Wendy'. De ingang van de tuin was prachtig verfraaid met een rozenboog met witte en roze parelmoerbalonnen (met dank aan Alex! Geloof me, die rozenboog was nog niet zo easy! ). Alles die dag stond in het teken van maar één ding: Romantiek

Terwijl het bruidspaar richting Beeckestein ging om foto's te maken met fotograaf Jeroen, vertrokken wij vervolgens naar het partycentrum, waar de dag ervoor al enig werk was verricht door Herman, Stephanie, Alex, Melanie en mijzelf om het romantische gevoel vooral vast te houden!  Herman had tezamen met zijn collega's hier en daar nog extra punten op de I gezet, zodat bij binnenkomst menig 'ohhhhh' klonk. Maar wij wilden natuurlijk weten of het bruidspaar er net zo over dacht! Om 15.00 uur arriveerde het bruidspaar bij het partycentrum. En onze inspanningen loonde zich! Ook het bruidspaar kreeg een glimlach van oor tot oor bij het zien van het partycentrum. Missie geslaagd... het feest kon beginnen!

Om 15.15 uur vertrokken we met z'n allen naar stadhuis Haarlem voor het moment suprème:

de plechtigheid!  Een mooie en gezellige ceremonie was het resultaat van een zeer spontane ambtenaar burgelijke stand! Zelfs 'hoog bezoek' uit Curacao werd persoonlijk door de ambtenaar met een lach halverwege de plechtigheid ontvangen. De ambtenaar creeërde zo'n persoonlijke sfeer dat hij zich zelfs aan de kinderen voorstelde. Dat gaf Hazer en Shamil het gevoel dat zij de meneer wel even een handje konden helpen bij de vraag: 'Waarom gaan Wendy en Ian trouwen?' Fanatiek gingen die vingertjes omhoog alsof ze op school zaten.Wat een mooi gezicht!

 

De mededeling dat het ja-woord goed hoorbaar moest zijn door de getuigen wegens rechtsgeldigheid, liet het bruidspaar niet ongemoeid... Ian konden ze zo ongeveer aan het einde van de Grote Houtstraat nog horen! Zo graag dus!

 

Een heel onroerend gebaar naar de bruid en haar familie bleef zoals verzocht ook niet achterwege: even werd er een moment stilgestaan bij twee mensen die er helaas niet bij konden zijn, maar vanaf een heel mooi plekje in de hemel moesten 'toekijken', Wendy's oudste broer en haar vader.

 

Na de plechtigheid was het dan zover: de familie Walker deed zijn intrede!

 

...wordt vervolgd!

 

 

Jij speelde dit spel vroeger vast ook: 'Ik ga op reis en ik neem mee '

Gezellig met al je klasgenootjes of vriendjes in een kring en om de beurt een onderdeel opnoemen. En dan zonder die van je voorgaande vriendjes te vergeten natuurlijk! Toch bijzonder dat iedereen altijd begon met ...   jawel! De tandenborstel!

 

Gezien het bruidspaar ontzettend druk is met de voorbereidingen, dacht ik dat het misschien handig was even zo'n lijstje voor ze te maken

 

Zal ik beginnen?

 

- trouwringen!